.

خیلی بد که آدم اینقدر دیر به دیر به وبلاگش سر بزنه . اینو میدونم . اما در این مدت از یک طرف خیلی گرفتار بودم و از طرف دیگه نوشتنم نمیومد .

الان هم نوشتم که به قول دوستان منتقدم یه کم به روز بشم هر چند حرف به درد بخوری برای گفتن ندارم اما سعی میکنم جبران کنم .

راستی میگن ما هم به جرگه دوستان فوق لیسانس اضافه شدیم  !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

میلاد بزرگمرد تاریخ بشریت مبارک باد.

پدرهای مهربون و دلسوز روزتون مبارک.

هر چند توی هیچ تقویمی نوشته نشده !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! اما روز مددکار هم مبارک .

خبرنگارهای کوشا روز شما هم مبارک

بیشتر ما در طول زندگیمان حداقل یک نفر را دیده ایم که دوره ای از زندگیش اظهار بی اشتهایی و سیری می کند،حتی شاید بعضی از ما دوره ای از زندگیمان این احساس را تجربه کرده باشیم .

جالب است بدانید ، روانشناسان این احساس را بی اشتهایی روانی نام نهادند.

بی اشتهایی روانی چیست؟

"از دست دادن اشتها را بی اشتهایی روانی ( انوکسی ) گویند. این عارضه بیشتر در بین زنها پیش می آید. بیماران معمولا از بی میلی ،بد آمدن ازغذا ، ترس از خفه شدن هنگام غذا خوردن و بیم از استفراغ کردن پس از هضم آن ، شکایت میکنند. در بسیاری از موارد ، تنفر از غذا به حدی است که واقعا سبب بروز حالت استفراغ میشود. در افرادی که این حالت شدت پیدا می کند،معمولا عوارض ناگواری مانند لاغری شدید ، اختلال در در دستگاه گردش خون ، قطع عادت ماهانه ،اختلال در نعوظ و تقلیل حرارت بدن پیش می آید که گاه منجر به مرگ بیمار می شود. "

اما پژوهشگران دریافته اند که بی اشتهایان روانی در واقع گرسنه هستند. حتی ممکن است آنها دستورالعمل های مختلف غذایی را با خانواده و دوستانشان مورد بحث قرار دهند و یا حتی غذاهای رنگارنگ بپزند ، اما علاقه ای به خوردن نشان ندهند. افراد مبتلا به بی اشتهایی روانی حتی وقتی آشکارا وزن کمی دارند ، ترس مفرطی از چاق شدن نشان می دهند، لذا از خوردن امتناع می ورزند.  چنانچه واقعا بخواهند غذا بخورند، زمانی است که تنها هستند.

به نظر می رسد بروز بی اشتهایی روانی بر اثر فشارهای اجتماعی- فرهنگی رو به افزایش باشد. پایین آمدن میزان وزن آرمانی در سالهای اخیر، فقرعاطفی درون خانواده ها و مشکلات بهداشت روانی افراد از جمله عواملی هستند که احتمال بی اشتهایی روانی بین افراد را افزایش میدهند.

روزی روزگاری مردی زندگی می کرد که دره ای از سوزن داشت. یک روز مادر مسیح نزد او آمد و گفت: "ای دوستُ جامه پسرم پاره شده و من باید پیش از آنکه او به عبادتگاه برود آن را بدوزم. آیا سوزنی به من مرحمت نمی کنی؟ "

آن مرد سوزنی به او نداد اما برایش درباره بخشش و قبول بخشش خطابه ای غرا ایراد کرد تا پیش از رفتن پسرش به عبادتگاه برایش نقل کند.                                   ( جبران خلیل جبران)

۱. دریخچال رو باز کن ۲.زرافه رو بزار تو یخچال ۳.در یخچال رو ببند

میدونی حالا چه طوری فیل روتو یخچال جا بدی؟

۱.در یخچال رو وا کن۲.زرافه رو بیار بیرون ۳.فیل رو بزار تو ۴.در یخچال رو ببند

در ابتدای راه...

سلام م م م م م

سلام بعد از یه عمری ما هم وبلاگ ساختیم!فکر کنم احساس

خوبی داشته باشه!